Ideja da dužina ljudskih prstiju otkriva mnogo o čoveku Foto: Shutterstock
Ideja da dužina ljudskih prstiju toliko otkriva o čoveku potiče iz rada evolucionog biologa John Manninga sa Swansea University u Velikoj Britaniji. Ali, polje koje ga je inspirisalo i na kojem je radio prevazišlo je ono što je mogao da zamisli. Više od 1.400 radova u nešto više od 20 godina dovelo je u vezu odnos prstiju sa atributima kao što su ličnost, kognitivne sposobnosti i seksualna orijentacija, kao i sa rizikom od bolesti kao što su kardiovaskularne bolesti, rak i amiotrofična lateralna skleroza.
Novo istraživanje iz Kanade, na primer, otkriva da dužina muških prstiju može da otkrije koliko je on fizički agresivan, dok je druga studija pokazala da dužina domalog prsta (prstenjaka) kod dečaka može da pruži trag o njegovom riziku od srčanog udara u kasnijem životu. Profesor John Manning bio je jedan od prvih akademika koji se zainteresovao za dužinu prstiju i zdravstvene osobine, najavio je da će ova oblast istraživanja postati sve značajnija.
Ono što je profesor Manning otkrio, jeste da postoji važna veza između relativne dužine domalog prsta i kažiprsta i količine testosterona kojoj je fetus izložen na kraju prvog tromesečja trudnoće.
– Ono što znamo je da polni hormoni imaju ogroman uticaj na način na koji se razvijaju organi poput mozga, nervnog sistema i mišića, a verujemo da je jedan pokazatelj količine polnih hormona kojima je pojedinac bio izložen u relativnoj dužini prstiju – smatra profesor Manning.
Istraživanja pokazuju da postoji veća verovatnoća da je čitav niz stanja, od raka i srčanih bolesti do poremećaja hiperaktivnosti sa nedostatkom pažnje (ADHD), pod uticajem efekata polnih hormona na fetus. Druga studija, za koju profesor Manning kaže da treba da bude potkrepljena daljim istraživanjem, otkrila je da su žene sa dugim kažiprstom u odnosu na dužinu domalog prsta izložene većem riziku od ranog raka dojke. Ovde bi veza bila da – s obzirom na to da dugačak domali prst ukazuje na veću izloženost testosteronu, žene sa dugim kažiprstom bi bile izložene više estrogenima, što može da bude značajno u razvoju raka dojke.
Profesor Manning ukazuje da bi mogla da postoji veza između dužine domalog prsta kod muškaraca i verovatnoće obolevanja od raka prostate – što je domali prst duži u odnosu na kažiprst, to je veći rizik. Takođe, dužina prstiju, kako ističe, može da pomogne u identifikaciji dece predškolskog uzrasta sa rizikom od ADHD ili neuroticizma.
Odnos između dužine drugog i četvrtog prsta poznat je kao odnos 2D:4D. Odnos druge do četvrte cifre (2D:4D) često se koristi kao marker prenatalne izloženosti androgenu i uspostavlja se in-utero do 13. ili 14. nedelje nakon začeća i pokazuje značajnu stabilnost tokom života. Stručnjaci objašnjavaju da niži odnos 2D:4D ukazuje na viši nivo prenatalne izloženosti testosteronu, veći odnos odražava nižu izloženost testosteronu (ili veću izloženost estrogenu). Istraživači koji veruju u prediktivnu moć ovog odnosa kažu da odražava izloženost fetusa testosteronu i drugim hormonima koji usmeravaju razvoj, uključujući i mozak.
Merenje odnosa dužine prsta obično se vrši skeniranjem ruku i povlačenjem linije od vrha svakog prsta do sredine najnižeg pregiba prsta. Kako bi se izbegla pristrasnost, najmanje dve osobe, nezavisno mere dužinu kažiprsta (druga cifra: 2D) i domalog prsta (četvrta cifra: 4D). Odnos cifara se izračunava tako što se (srednja) dužina kažiprsta podeli sa (srednjom) dužinom domalog prsta za svaku ruku. Istraživanja pokazuju da razlike u odnosu 2D:4D imaju veze sa nivoima agresije, profesionalnim interesima, teškom psihijatrijskom bolešću i učestalošću bola.