Kako izgleda život osobe kojoj je hirurški uklonjen jednjak zahvaćen karcinomom

Jednjak se otklanja hirurškom procedurom, kao jednom od metoda lečenja, kada ovaj organ zahvati karcinom. Rak jednjaka je tumor koji se formira unutar ovog organa - cevčice koja počinje u zadnjem delu grla, prolazi kroz vrat i spaja se sa želucem u abdomenu. Zid jednjaka je debljine oko 0,6 cm i mekan, poput kore banane. Tipično, rak jednjaka počinje na ćelijama koje oblažu njegovu unutrašnjost, a zatim raste dublje, kroz zid prema spolja.

Preporučujemo

Šta uzrokuje rak jednjaka?

Kao i većina karcinoma, višestruki faktori mogu da povećaju rizik, ali - većina ljudi sa faktorima rizika ne razvija rak jednjaka. S obzirom na to da tumori počinju unutar jednjaka, smatra se da hemikalije koje iritiraju sluzokožu doprinose riziku. Klasičan primer je hronični refluks želudačne kiseline i žuči u jednjak.

Pacijenti sa refluksom često imaju simptome gorušice, ali, zanimljivo je da oko četvrtine pacijenata sa refluksom nema simptome. Baretov jednjak, koji predstavlja promenu u tipu ćelija koje oblažu jednjak na mestu spajanja sa želucem, je promena koja takođe povećava rizik od budućeg raka. Drugi faktori koji povećavaju rizik su gojaznost, posebno kod pacijenata koji nose većinu viška težine u stomaku, zatim konzumacija alkohola i pušenje, dok su neki oblici raka jednjaka genetski. Rak jednjaka može da bude češći kod pacijenata sa drugim hroničnim bolestima jednjaka, kao što je retki poremećaj koji se naziva ahalazija, kod koga se jednjak ne prazni pravilno.

Kako izgleda život čoveka koji nema jednjak

U zavisnosti od stadijuma raka jednjaka, lečenje može da varira od jedne ambulantne gornje endoskopije do kombinacije tretmana, uključujući hirurško uklanjanje dela jednjaka, poznato kao ezofagektomija. Ezofagektomija može da promeni život čoveka, ali da ga spasi.

Ezofagektomija je operacija uklanjanja celog ili dela jednjaka (cevčice kroz koju hrana putuje od grla do želuca).  To je opsežna operacija koja podrazumeva uklanjanje oštećenog tkiva i rekonstrukciju digestivnog sistema bez njega kako pacijent mogao da jede.

Život nakon ezofagektomije podrazumeva značajno, dugoročno prilagođavanje navika u ishrani, digestivnoj funkciji i dnevnim rutinama, a potpuni oporavak često traje 3 do 12 meseci. Iako mnogi pacijenti prijavljuju poboljšani kvalitet života i povratak normalnim aktivnostima u roku od 6 do 12 nedelja, moraju da se nose sa manjim, češćim obrocima, potencijalnim gubitkom težine...

Iako se velika većina pacijenata vraća na posao i može da nastavi aktivan način života, a i oni koji vole da jedu mogu da uživaju u restoranima, ipak postoje jasne promene. Nakon ezofagektomije, pacijenti hodaju sa stranim telom u organizmu - nešto što može da se opiše kao „limenkom tečnosti” u delu želuca koji je premešten u grudi. Ako leže ravno, tečnost može da vrati u zadnji deo grla i ljudi bi mogli da se zadave njome.

Kao mera predostrožnosti, pacijenti moraju uvek da drže glavu podignutu pod uglom od  30 stepeni, čak i dok spavaju. Skloni su da jedu četiri manja obroka umesto tri. Uz to, većina pacijenata je u stanju da se vrati veoma visokom kvalitetu života uprkos ovim prilagođavanjima. Lekari izdvajaju da ima pacijenata kojima je jednjak otklonjen, koji plivaju, voze bicikl i uživaju u širokom spektru aktivnog načina života, ali uvek moraju da budu svesni svoje nove anatomije.

(eKlinika.rs)