Šta je cervikobrahijalni sindrom, stanje koje karakteriše kombinacija zračećih tegoba u vratu i u ruci

Cervikobrahijalni sindrom (cervikobrahijalgija) je termin koji opisuje bol i ukočenost vratne kičme sa simptomima u ramenom pojasu i gornjim ekstremitetima. Može biti povezan sa peckanjem, utrnulošću ili nelagodnošću u ruci, gornjem delu leđa i gornjem delu grudnog koša sa ili bez prateće glavobolje.

Cervikobrahijalni sindrom ili cervikobrahialgija - kombinacija tegoba u vratu i u ruci 

Kada postoji kombinacija tegoba u vratu i zračećih tegoba u ruci, stručnjaci to stanje nazivaju cervikobrahijalnim sindromom ili cervikobrahialgijom. Odnosi se na cervikalni sindrom sa bolom koji zrači u gornji ekstremitet. Cervikobrahijalni sindrom je stoga ranije bio poznat kao „donji cervikalni sindrom“. Karakteriše ga bol, utrnulost, slabost i otok u predelu vrata i ramena, bol i senzorni poremećaji koji zrače iz vratne kičme u gornji ekstremitet, u manje ili više jasnom radikularnom obrascu, odnosno u distribuciji ventralne grane kičmenog živca. Manje ili više jasan radikularni obrazac, u distribuciji ventralne grane kičmenog živca. Termin „cervikobrahijalni sindrom“ trebalo bi da označava skup simptoma vrata i ruke za koje ne postoji poznat i dokazan uzrok. Ako se može dokazati da pacijent ima cervikalnu radikulopatiju ili sindrom torakalnog otvora, onda treba koristiti specifičnu i objektivno dokumentovanu dijagnozu.

Preporučujemo

Mnogi mišići u gornjem delu trupa često su pogođeni cervikalnim sindromima

Cervikobrahijalni sindrom može da bude rezultat cervikalne radikulopatije. Ova diskogena brahialgija nastaje lezijama koje pogađaju pokretne segmente C5/6 i C6/7. Topografija cervikalnih dermatoma i miotoma je takva da miotom generalno ne leži ispod odgovarajućeg dermatoma. Mnogi mišići u gornjem delu trupa uglavnom su snabdeveni korenovima cervikalnih živaca i često su pogođeni cervikalnim sindromima. Ovi mišići uključuju romboidne mišiće, supraspinatus i infraspinatus mišiće, deltoidne mišiće, prednje serratus mišiće i široke leđne mišiće. Cervikobrahijalni sindrom takođe može biti rezultat neurogene i/ili vaskularne kompresije u torakalnom otvoru. U ovom slučaju, brahijalni pleksus, subklavijalna arterija ili subklavijalna vena su komprimirane zbog sužavanja prostora u ovom regionu.

Kod koga je česta cervikobrahijalgija?

Procenjeno je da je cervikobrahialgija češća od samo bola u vratu. Ova tegoba je česta među pacijentima koji traže fizioterapijske intervencije zbog bolova u vratu i ruci. Zanimanje većine pacijenata je ručni rad sa kontinuiranim, ponavljajućim zadacima poput rada na računaru, pisanja, manipulacije ili pomeranja predmeta i podizanja ili rada iznad glave. Zadaci koji zahtevaju držanje vrata u istom položaju tokom dužeg perioda su provokativni.

Simptomi mogu da budu praćeni i jakim glavoboljama

O cervikobrahijalnom sindromu može se govoriti samo kada se pacijent žali na bol i neurološki poremećaj poput peckanja, senzornih poremećaja ili čak gubitka motoričkih sposobnosti u ruci, šaci i prstima. U nekim slučajevima dolazi do gubitka snage, pa čak i kontrole pokreta.

Ne postoje dogovoreni klinički kriterijumi za dijagnozu cervikobrahialgije, ali nalazi obično uključuju bol i umor zgloba, podlaktice, ramena i vrata. Može doći do osećaja otoka u rukama i težine ili utrnulosti gornjih ekstremiteta. Bol se uglavnom povećava aktivnošću i ublažava odmorom, ali ponekad se pojačava noću, što stvara probleme sa spavanjem.Pojedinci prijavljuju „osećaj nošenja rukavica” kada ih ne nose. Takođe, simptomi mogu da budu praćeni i jakim glavoboljama.

Termin „cervikobrahijalni sindrom“ koriste neki lekari da bi opisali simptome za koje sumnjaju da potiču od iritacije korena cervikalnog nerva koja se ne može dokumentovati, dok drugi lekari rezervišu taj termin za pacijente čiji simptomi mogu da potiču od nedokumentovanog sindroma torakalnog otvora. Ipak, drugi lekari koriste termin kao sinonim za „miofascijalni bolni sindrom“ sa simptomima u vratu i/ili ramenu za koje se veruje da nastaju u mišićima.

Pacijenti sa cervikobrahialgijom podložniji su senzomotornim stimulusima. Pogotovo na strani gde imaju tegobe. Njihovi pragovi detekcije su povišeni u poređenju sa pacijentima bez cervikobrahialgije. Postoji velika prevalencija da pacijenti sa cervikobrahialgijom imaju lošu posturalnu kontrolu u poređenju sa zdravim pacijentima.

(eKlinika.rs)